Oficjalny dostawca oprogramowania GRAPHISOFT Archicad w Polsce. | Członek korporacyjny buildingSMART Polska

Precyzyjne i pewne bilansowanie projektu w Archicadzie

Bilansowanie powierzchni i kubatur projektowanych budynków musi być szybkie, pewne i precyzyjne. Sposoby ich określania są ściśle regulowane przez przepisy oraz normy i nie ma w tym zakresie miejsca na błędy. Każda pomyłka jest obarczona odpowiedzialnością względem inwestora, ale również odpowiedzialnością zawodową – szczególnie gdy w grę wchodzą powierzchnie stref pożarowych.

Użytkownicy programu Archicad mogą jednak spać spokojnie! Pozwala on na szybkie określenie odpowiednich powierzchni i kubatur oraz ich zautomatyzowane zestawianie przy użyciu tzw. stref. Aby poprawnie korzystać z tego narzędzia, wystarczy znać kilka podstawowych pojęć oraz pamiętać o odpowiedniej kolejności działań.

Zapraszamy do przewodnika Multibim, który krok po kroku przeprowadzi Cię po szybkim i precyzyjnym obliczaniu powierzchni w Archicadzie.

Preferencje projektu

Pierwszym krokiem, przed przystąpieniem do wstawiania stref, jest kontrola ustawień. Warto zajrzeć do menu Opcje > Preferencje projektu > Strefy i upewnić się, że ustawienia są skonfigurowane zgodnie z naszymi wymaganiami.

We Wzorcu Multibim, ustawiliśmy te preferencje zgodnie z wymaganiami polskich przepisów, zatem przy jego wykorzystaniu można pominąć ten krok.

W przeciwnym wypadku, znajdziemy tam podstawowe reguły, rządzące obliczeniami stref:

  • dodawanie wnęk okiennych i drzwiowych zależnie od ich głębokości i powierzchni;
  • odejmowanie powierzchni znajdujących się wewnątrz obrysu strefy: ścian (ta opcja dotyczy również przegród strukturalnych) oraz słupów zależnie od ich powierzchni;
  • zmniejszanie powierzchni przy niskich sufitach, zależnie od wysokości pomieszczenia (dla poprawnego działania tej opcji może być konieczne docięcie strefy do dachu/stropu przy użyciu działań na elementach bryłowych).

 

Wpływ elementów na strefy

Prawidłowe wykorzystanie stref wymaga zdefiniowania podstawowej geometrii budynku, która określi ich obrys.

Elementami, stanowiącymi granicę, mogą być następujące elementy 3d: ściany, słupy i przegrody strukturalne.

Oczywiście te elementy mogą znajdować się również wewnątrz obrysu strefy. To, w jaki sposób elementy te będą oddziaływały na powierzchnię i kubaturę strefy, będzie zależało od tak zwanej opcji odniesienia do stref. Znajdziemy ją w ustawieniach tych narzędzi, a charakterystykę wszystkich opcji prezentuje poniższa tabela.

Opcja odniesienia do stref / wpływ na parametrStanowi granicę obrysu strefyOdjęcie w zmierzonej powierzchniOdjęcie w zmierzonej powierzchni nettoOdjęcie w zmniejszonej powierzchniOdjęcie w objętości strefy
Granica strefyTakTak*Tak*Tak
Brak
Zmniejsz tylko powierzchnię strefyTak
Odejmij od strefTakTak

* Zależnie od zastosowanej metody geometrii – zgodnie z rysunkiem poniżej:

Granicami stref mogą być również elementy 2d: linie, polilinie, łuki, okręgi i krzywe.

Wymaga to zaznaczenia odpowiedniej opcji w ich ustawieniach. Stosujemy je, by rozdzielić pomieszczenia, które nie są rozdzielone ścianami (na przykład aneks kuchenny od pokoju dziennego). Na strefy, wpływ mogą mieć również wypełnienia, ale nie stanowią one granicy, lecz mogą zmniejszać jej powierzchnię.

Poprawne dodawanie stref

Kolejny krok stanowi poprawne dodanie stref. Bardzo istotne jest, jaką metodę konstrukcji wybierzemy.

Strefa może być definiowana manualnie poprzez określenie obrysu lub poprzez automatyczne wstawienie. Przy strefowaniu powierzchni wewnętrznych zdecydowanie polecamy wykorzystanie tej drugiej opcji. Metody te zapewniają możliwość zautomatyzowanej aktualizacji stref oraz ochronią przed popełnieniem błędu przy wprowadzaniu wieloboku. Do dyspozycji mamy dwie opcje:

  • geometria według wewnętrznej krawędzi – obrys strefy zostanie wstawiony na wewnętrznej krawędzi elementów ograniczających;
  • geometria według linii odniesienia – obrys strefy zostanie wstawiony na liniach odniesienia elementów ograniczających. W tej metodzie możemy wybrać następnie sposób wyświetlania obrysu strefy brutto (do linii odniesienia) lub netto (do wewnętrznej krawędzi elementów ograniczających). Co ważne, przełączanie tej opcji nie ma wpływu na obliczenia powierzchni i kubatury.

Metoda wprowadzania ręcznego powinna być wykorzystywana jedynie wtedy, gdy nie dysponujemy elementami ograniczającymi, takimi jak ściany. Przykładem może tu być projekt zagospodarowania terenu lub obliczanie całościowych wskaźników powierzchniowych, jak na przykład powierzchnia całkowita budynku.

Zliczanie powierzchni

Po wstawieniu stref dysponujemy już informacją o konkretnych przestrzeniach naszego budynku. Strefy są między innymi nośnikiem informacji o powierzchni i kubaturze pomieszczeń.

Na tym etapie kluczowe jest zrozumienie, co oznaczają poszczególne powierzchnie w zakładce „zliczanie powierzchni”:

  • Zmierzona powierzchnia – jest to powierzchnia całego obrysu strefy. W metodzie konstrukcji według linii odniesienia, wartość ta odpowiada obrysowi brutto strefy.
  • Zmierzona powierzchnia netto – jest to powierzchnia całego obrysu strefy pomniejszona o znajdujące się wewnątrz niej ściany, słupy i przegrody strukturalne, których odniesienie do stref zostało ustawione jako „granica strefy”. W metodzie geometrii według linii odniesienia, wartość ta odpowiada obrysowi netto.
  • 3-4. Zmniejszona powierzchnia – jest to zmierzona powierzchnia netto pomniejszona dodatkowo o:

    – powierzchnię ścian, przegród strukturalnych i słupów, których odniesienie do stref ustawiono jako „zmniejsz tylko powierzchnię strefy” lub „odejmij od stref”.
    – powierzchnię wypełnień, w których ustawieniach zaznaczono „odejmij od stref”.
    – powierzchnię wnęk, skosów etc. pod niskimi sufitami i dachami, pomniejszoną zgodnie z zasadami ustanowionymi w zakładce „strefy” w preferencjach projektu.
  • 5-6. Obliczona powierzchnia – to zmniejszona powierzchnia, która po zaznaczeniu opcji „zmniejsz o” zostaje dodatkowo pomniejszona o wskazany przez nas wskaźnik procentowy.


Zestawianie powierzchni

Na koniec, pozostaje przedstawić parametry stref w tabelach przy użyciu zestawień. Pomocne mogą być tutaj kategorie stref, które pozwolą nam podzielić otrzymane wartości według wymaganych typów. Aby ułatwić tworzenie zestawień, we Wzorcu Multibim zdefiniowaliśmy najważniejsze kategorie stref zgodne z polskimi normami i praktyką projektową oraz stworzyliśmy odpowiednie schematy zestawień.

Mamy nadzieję, że ta szczegółowa instrukcja pomoże Ci w sprawniejszym i pewniejszym bilansowaniu projektu! Pamiętajcie, że wszyscy abonenci Karty Multibim otrzymują bezpłatnie nie tylko Wzorzec Multibim, o którym wspomnieliśmy – ale przede wszystkim wsparcie techniczne, które oznacza pomoc w podobnych wyzwaniach.

Zachęcamy do kontaktu!

Przeczytaj także
Dobre praktyki pracy w Archicadzie

Dobre praktyki pracy w Archicadzie

Poznaj zasady i dobre praktyki pracy w Archicadzie. Przedstawiamy naszą subiektywną listę, która bazuje na naszych wieloletnich doświadczeniach w projektach BIMowych. 

05.12.2022
Archicad 26 – Przegląd komputerów Apple Mac

Archicad 26 – Przegląd komputerów Apple Mac

Sprawdź, jak najnowsze komputery Apple współpracują z Archicadem 26 i czy warto inwestować w sprzęt, którego specyfikacja jest jeszcze czymś zupełnie nowym na rynku.

09.11.2022